O op zondag

‘Aanleiding voor de rechtbank om een nader onderzoek te doen verrichten, is dat in het rapport van de verzekeringsarts van 17 november 2013, dat aan de besluitvorming van het uitkeringsorgaan ten grondslag ligt, geen eenduidig beeld naar voren komt omtrent O.’ s gezondheidssituatie op 4 februari 2014. Zo wordt enerzijds gesproken van wisselende mogelijkheden en anderzijds van een stabiele situatie.’

Ik herkende mij wel in de conclusie voor wat betreft de aanleiding van wisselende mogelijkheden en de anderzijds stabiele situatie van O., omdat wisselende mogelijkheden zich in stabiele situaties ‘ook’ bij O. voor kunnen doen, daarover geen misverstand, maar tóch knaagde er iets aan de validiteit van de aanleiding die tot de conclusie had geleid. Ik legde het rapport van de verzekeringsarts even terzijde. Het was op een zondagochtend in het jaar 2015, in of omstreeks de maand september en ik dacht:

1. Gezien datum rapportage verzekeringsarts werd haar kennelijk geen tijd gegeven om de rapportage tijdens de reguliere kantoortijden te schrijven omdat ik terloops had vastgesteld dat 17 november 2013 een zondag was en:
2. Het, naar de mens gesproken, nog best lastig kan zijn om op 17 november 2013 een eenduidig beeld te schetsen omtrent O.’ s gezondheidssituatie op de in de toekomst gelegen genoemde datum 4 februari 2014.

Wat ik dácht heb ik tijdens een stabiele situatie verwoord en heb daarbij de nadruk gelegd op de door de rechtbank aangehaalde wisselende mogelijkheden, omdat níéts ónmogelijk is. Mijn verwoording werd in mildheid en dankbaarheid ontvangen getuige het daarop door mij ontvangen antwoord en ik citeer:

‘Geachte heer/mevrouw,
Dank voor uw reactie. Deze zal aan het dossier worden toegevoegd.’

Rechtbank blij.
O. blij … 

Advertenties

Tonaliteit

Ondanks een ‘letterfoutje’, misschien zelfs dankzij, maar hoe dan ook: het stormt en behoorlijk ook. Metereologisch gezien is er sprake van vlagerige winden. Fysiologisch gezien is er sprake van de gezonde reactie daarop door het gevoel dat storm oproept in mensen en hoe dat gevoel bedding krijgt. Vannacht luisterde ik aandachtig naar de specifieke tonaliteit van ruwe stormen en vervolgens richtte ik mij op de tekst. Ik knipte wat weg en vulde een beetje aan. Ik bleef binnen de tonaliteit en ik bleef binnen de noodzakelijke maatvoering en daarna resteerde:

‘Gunst van mensen,
raad van vrinden
hoogte, diepte, vreugd of rouw
en alles wat er verder volgt.’

Ik knipte wat weg en vulde een beetje aan.
Meer hoeft wat resteert niet te zijn, want hoogte, diepte, vreugd of rouw omvat het ál.

Vrijelijk

‘Liefde is
de ander zónder angst
vrijelijk tegemoet treden.’

Ik schrijf het jaar 1992. De beoordelingscommissie had enig bezwaar, zo werd mij voorzichtig medegedeeld. Zélf dacht ik in eerste instantie aan de schrijfwijze van de woordekes tegemoet en treden, omdat tegemoetkomen wél aaneen wordt geschreven en tegemoettreden als zodanig niet in het Van Dale Pocketwoordenboek voorkomt, dus derhalve niet geacht wordt ooit te hebben bestaan, maar dít terzijde.

De beoordelingscommissie was gevallen over het woord vrijelijk. Vrijelijk zou suggestief zijn en dus moest vrijelijk worden geschrapt omdat ook dán de zin ‘wel zou lopen.’

Ik wankelde nóch bezweek. De commissie kleurde langzaam van gezond rood naar droef purper en liet mij weten dat de door mij geopperde vertaling van het thema Liefde niet paste in de liturgie zolang vrijelijk in de tekst opgenomen bleef.

Ik wankelde nóch bezweek, pakte mijn tas in, draaide mij om en nam afscheid met deze woorden:

‘Liefde is
de ander zónder angst
vrijelijk de rug toekeren.’

Nou, en tóén mocht ik gaan.
Soms valt het mee, soms óók …

Naomi

Overwegend rationele motieven waarop bestuursrechtelijke beslissingen zijn gebaseerd. U merkt het aan mijn schrijfstijl. Hakke-takke-tak. Artikel zoveel en dan het uitvoeringsbesluit er nog even bij en vervolgens: bingo. Of niet natuurlijk. Recht is geen willekeurig kansspel overigens. Dat is dan ook niet wat ik alhier wil zeggen. Het gaat om ‘veel iets mooiers.’ Komt ie:

Ik kreeg briefpost. Briefpost met een naamkaartje ingesloten. ‘With Compliments’, Naomi.
Bijzonder? Nou en of, en waarom dan wel? Nou, Naomi had op haar werk scherp opgelet toen zij een envelop van een uitvoeringsorgaan der sociale verzekeringswetten had geopend waarin een aan mij geadresseerde brief was bijgesloten. Volkomen per ongeluk in de envelop, die bezorgd was bij het bedrijf waar zij werkte, terechtgekomen overigens, daarover geen misverstand. Alles volkomen te goeder trouw.

Naomi heeft haar pen ter hand genomen en op het kaartje van het bedrijf waar zij werkte geschreven hoe het kon dat ik van haar de aan mij gerichte brief doorgestuurd kreeg. Vanmorgen heb ik een mailtje gestuurd. Om Naomi te bedanken. With Compliments uiteraard!
Mijn dossier is weer op orde …

Geluksrapport

Kinderen met lage cijfers op hun schoolrapport worden gestimuleerd beter hun best te doen. Dat doen zij echter al. Om beter te worden doordat zij leren mens te zijn. Dat laatste duurt een leven lang en wordt niet ingegeven door de drang om een hoog cijfer te halen. Het wordt ingegeven door de behoefte om het beste van zichzelf te geven en daarbij voldoende over te houden om zelf gelukkig te blijven. Ziedaar het mooist denkbare rapport.

Buikkramp

Het voelde, precíés om vijf voor twaalf, ineens zenuwachtig aan. Hartslag iets omhoog en tegelijkertijd van die lastig te duiden buikkramp. Ik liep het klasje van vier uit om water te gaan drinken en in de waterkamer keek ik in de spiegel terwijl ik dacht: ergens voelt het raar dat wij in het klasje van vier bezig zijn om te kijken naar de plek van de komma en naar de plaats van de punt, terwijl tegelijkertijd elders en anders de wereld brandt en beeft. Kijken naar de plek van de komma en naar de plaats van de punt om vervolgens, dan wel tegelijkertijd, buikkramp te krijgen en buikkramp te hebben omdat elders en anders de wereld brandt en beeft. Hartslag iets omhoog en tegelijkertijd van die lastig te duiden buikkramp of wellicht de meervoudsvorm daarvan …