Merci

Soms werden kinderen op zondagmiddag in de kerk gedoopt en zo ook op een warme zondagmiddag in augustus. Ik liep de trap op naar de speeltafel van het kerkorgel. Een transfer van ongeveer dertig treden en ik dacht na over de keuze van mijn inleidend orgelspel. Ik koos voor het kerstlied Er is een kindeke geboren op aard, en dat laatste werd overwegend goed ontvangen, behalve door de pastoor van dienst naar later bleek want díé zei: ‘Een kerstlied spelen in augustus is vloeken in de kerk hoor.’ Van de moeder van één van de gedoopte kinderen kreeg ik een doos Merci chocolade en op elke wang één zoen. En ook dat laatste gebeurde in diezelfde kerk op een warme zondagmiddag in augustus. Naar ik meen in 1984 maar dat laatste weet ik niet zeker meer.

Verstand

Vanavond reed ik terug naar huis. Niet zozeer iets bijzonders, maar tòch. Ik realiseerde mij opeens hoe bijzonder het is om weer naar huis te mogen rijden na een gesprek over onderwerpen waar ik weinig verstand van heb, maar voor een goede voortgang des levens wél iets van heb te vinden. Ik bedankte mijn aangever met een boekenbon en zag daarna dankbaarheid als iets van wederzijdsheid en ík had voornamelijk dankbaarheid vanwege de uitleg van iets waarvan ik nog steeds denk weinig verstand van te hebben.

Boek houden

Vanmiddag werkte ik een bescheiden boekhouding bij. Niet die van mijzelf, maar de boekhouding van een schrijver. Alle bonnen kwamen overeen met de door de schrijver aangekochte boeken van anderen en dus mag de schrijver nu álle boeken houden. Ik tekende ter fiattering en vertrok glimlachend naar huis, maar heb onderweg nog wél even gebeld met de vraag of dit moment op Facebook mag verschijnen.
En aldus geschiedde … 😀

Kwart over vijf

En net als gisteren was het rond kwart over vijf in de middag buiten bijna donker. Ik fietste naar huis en dacht aan het achterlampje van mijn fiets waarvan de batterij leeg is en ik dacht ook: dat moet toch ánders kunnen dan dat het lampje alleen op een batterij kan branden? Maar dat leidde dus tot die laatste vraag …

Des vrijdags

Des vrijdags neem ik de correspondentie van de afgelopen week door en voer ik een eenvoudige administratie, maar dat laatste beslaat soms een periode van máánden. Enfin. Ik blijf voorshands lekker bezig. Zoiets als: omdat het kán en soms een beetje omdat het móét … 😀

Wennen

Na het noodzakelijke bloedprikken stapte ik eergisteren op de fiets en wilde ik mijzelf in een willekeurig etablissement trakteren op koffie met een saucijzenbroodje. Mijn hersenen zijn er nog steeds niet aan gewend dat de horeca geheel gesloten is en ik vraag mij af of mijn hersenen er ooit aan zullen wennen. Ik hoop dat niet overigens maar ik zág mijzelf staan en toen heb ik maar iets van takeaway gekocht maar dat laatste heeft niet echt ambiance merkte ik. Bloedprikken ook niet, maar dit geheel terzijde!

Gezellig

Naarmate ik ouder werd, zou ik gedurende de dag wat vaker gaan eten dan voorheen de drie gebruikelijke maaltijden op min of meer vastgestelde tijden. Vaker gaan eten diende meerdere doelen dan alleen het op orde houden van de bloedsuikerspiegel. Vaker gaan eten onderhoudt eveneens het jodium- en zoutgehalte en wat dies meer zij. Ik ervaarde dat in de allermeest positieve zin van het woord, maar wat het méést onderhoudend was waren de sociale contacten ín en nabij de door mij bezochte etablissementen in stad en land. De contacten die momenteel niet aanwezig zijn en waarvan ik heb vastgesteld dat ook zíj meerdere doelen dienden. Ik hoop op een spoedige heropening van etablissementen want ik sta nu alweer mijn boterhammen te smeren voor vanmiddag rond een uur of drie, maar ervaar dat als weinig gezellig.

Mailen

Ik heb afgesproken dat ik vanmorgen vóór acht uur de concepttekst zal mailen. Die afspraak voelt als een belofte die ik na wil komen, hoewel ik sinds enige tijd het voorbehoud van deo volente benoem. De afgelopen weken merkte ik beperkingen in het kunnen nakomen van afspraken omdat condities soms zomaar veranderen. Ik ben minder vrij om te reizen maar soms hoeft reizen opeens niet omdat events worden afgelast en dan wordt voorgesteld om iets te organiseren door middel van videoverbindingen maar ik krijg daar steeds maar geen vat op. Hoe dan ook: de concepttekst is gereed. Ik lees die nog een keer door en ga daarna de tekst mailen. Vóór acht uur en onder voorbehoud van deo volente. Dan gaat het ongetwijfeld lukken waarna ik hoop dat iedereen blij is.

Nieuwe routines

Om te kunnen omgaan met nieuwe maatregelen die gelden met betrekking tot het vermaledijde virus, merkte ik dat ik over een aantal nieuwe routines zal ‘moeten’ gaan beschikken. De fietsroute naar de stad is op onderdelen gewijzigd en in de stad zelf zijn aangewezen plekken om mijn fiets te stallen. Voorheen zette ik mijn fiets voor de bakkerswinkel en kocht vervolgens twee schuimgebakjes dan wel saucijzenbroodjes en vervolgde daarna mijn weg. Vanmorgen wilde ik in een lunchroom een saucijzenbroodje eten, maar de lunchroom bleek gesloten. Aan dat gesloten zijn moeten mijn hersenen kennelijk nog wennen, ondanks het feit dat ik het gísteren wél wist. Nieuwe routines. Het is wederom wennen.

Hoe mooi!

Ik ben vaker thuis dan mij lief is. Dat is een gegeven van dat het is zoals het is. In vroeger tijden was ik minder vaak thuis dan mij lief was en daarom is er ergens een balans uit op te maken. Even optellen en dan delen door twee en dan verschijnt het van toepassing zijnde gemiddelde. Hoe mooi!